اخيرا اعضای کميسيون اروپا موافقت کرده اند ماليات جديد اتحاديه اروپا را بر زباله های بسته بندی پلاستيکی تحميل کنند. گزارش می رسد که مالیات جدید بخشی از طرح بهبود اقتصادی ۷۵۰ میلیارد یورویی اتحادیه اروپا در برابر اپیدمی جدید کروناویروس است. از درآمد برای بازپرداخت بخشی از وام مورد نیاز برای طرح بازیابی استفاده خواهد شد.
این مالیات در اول ژانویه ۲۰۲۱ اجرا خواهد شد. مالیات بر اساس وزن زباله های بسته بندی پلاستیکی که بازیابی نشده است محاسبه خواهد شد. استاندارد مالیاتی ۰٫۸۰ یورو (معادل ۶٫۴ یوان) به ازای هر کیلوگرم پلاستیک زباله است.
در اوایل ماه مه ۲۰۱۸، کمیسیون اروپا برای اولین بار مالیات ۰٫۸۰ یورویی به ازای هر کیلوگرم زباله های بسته بندی پلاستیکی غیر قابل بازیافت را برای جمع آوری ۴ میلیارد تا ۸ میلیارد یورو پیشنهاد کرد که می تواند ۴٪ بودجه اتحادیه اروپا را فراهم کند.
انجمن صنایع شیمیایی آلمان مخالف بود
به عنوان مثال سازمان حفاظت از محیط زیست آلمان دویچه اوموئلتیف (duh) از این مالیات استقبال کرد و گفت که سیستم مالیاتی باید برای مدت طولانی معرفی می شد. دوه همچنین معتقد است که سطح مالیات برای ایفای نقش واقعی بیش از حد پایین است. جورگن رش، مدیرکل دوه در این باره گفت: «ما به نرخ مالیات نیاز داریم که واقعاً تغییر به وجود بیاورد.» وی گفت: همچنین باید قوانینی برای جلوگیری از ورود محصولات پلاستیکی یکبار مصرف مانند بطری های پلاستیکی، کیسه ها و فنجان قهوه به محیط طبیعی صورت گیرد.
علاوه بر این، duh پیشنهاد کرد که مالیات بر پلاستیک های جدید در بسته بندی موثرتر از وضع مالیات بر زباله های بسته بندی پلاستیکی بازیافت نشده خواهد بود.
با این حال، نهادهای صنعت مخالف مالیات نیز وجود دارند، مانند هفته گذشته انجمن صنعت شیمیایی آلمان VCI نسبت به تحمیل مالیات اتحادیه اروپا بر زباله های بسته بندی پلاستیکی بازیافت نشده هشدار داد.
در سمت شرکت ها، یک سری از اقدامات قانونگذاری اتحادیه اروپا باعث شده است که صنعت پتروشیمی و بسته بندی به عنوان یک کل برای تعیین اهداف پایداری بلند پروازانه است که بیش از حداقل الزامات تعیین شده توسط اتحادیه اروپا است.
هدف توسعه پایدار بسیاری از تولیدکنندگان بطری پلاستیکی استفاده از حداقل ۵۰٪ مواد بازیافتی تا سال ۲۰۳۰، یا تعویض به مواد دیگر مانند جایگزین های مبتنی بر زیستی یا غیر پلاستیکی است. با این حال، این مواد معمولاً به دلیل مصرف انرژی بیشتر، انتشار کربن و وزن بیشتر از پلاستیک ها تأثیر زیست محیطی بیشتری نسبت به پلاستیک ها دارند.
کمبود مواد و محدودیت فن آوری باعث می شود شرکت ها به راه حل های دیگر تبدیل
در حال حاضر اتحادیه اروپا با کمبود پلاستیک های بازیافتی مواجه است که در میان آن ها کمبود مواد PET بازیافتی تجلی اصلی است، زیرا PET بازیافتی پر استفاده ترین ماده بازیافتی در اروپا است، و توسعه یافته ترین بازار و زیرساخت ها را دارد. کمبود مواد بازیافتی مربوط به نرخ رشد نرخ بازیابی است که با تقاضا نگه نمی دارد. به عنوان مثال در سال ۲۰۱۸ نرخ بازیابی حیوانات خانگی اروپا ۶۳٪ بود، اما نرخ رشد بهبودی سالانه کمتر از ۳٪ بود.
علاوه بر این، تولیدکنندگان بسته بندی با استفاده از پلی اتیلن (PE)، پلی پروپیلن (PP)، پلی استایرن (PS) و پلی وینیل کلرید (PVC) در حال مطالعه برای تعویض به مواد دیگر (از جمله PET) هستند که کمبود مواد PET بازیافتی را بیشتر تشدید می کند. با توجه به نرخ بازیابی بالای حیوان خانگی، آنها به طور کلی بر این باورند که عرضه مواد PET بازیافتی، به ویژه مواد PET درجه مواد غذایی، کافی است. در واقع ظرفیت تولید گرانول های درجه مواد غذایی (FGP) در بازار بطری های پلاستیکی کافی نیست. در حال حاضر خروجی در اروپا حدود ۳۰۰۰۰۰ تن / سال است که حدود ۹٪ از کل تقاضا برای بطری های پلاستیکی PET را تشکیل می دهد.
در عین حال، برای به دست آوردن تصویب آژانس ایمنی مواد غذایی اروپا (EFSA)، ۹۵٪ از مواد بازیافتی باید از برنامه های کاربردی سطح تماس غذایی آمده و نیاز به ردیابی کامل و قابل اعتماد در سراسر زنجیره صنعت داشته باشند. برای PET بازیافتی، دستیابی به نسبت ۹۵٪ دشوار نیست زیرا مواد اولیه اصلی آن بطری های نوشیدنی پلاستیکی هستند. با این حال، برای دیگر مواد بازیافتی جمع آوری شده توسط طرح جمع آوری زباله های کنار جاده، نسبت ۹۵٪ به دلیل منابع پیچیده دشوار است.
تجزیه و تحلیل ICIS نشان می دهد که برای رسیدن به هدف بازیافت پلاستیک یکبار مصرف، نرخ رشد بازیابی سالانه نیاز به رسیدن به 9 درصد دارد که شامل عوامل رو به افزایش نرخ آلودگی در منطقه نمی شود. بر اساس برآوردهای بازار، آلودگی متقابل به پلاستیک های دیگر، همراه با زیان های ناشی از فرآوری مکانیکی، میانگین نرخ زباله پلاستیک های یکبار مصرف در اروپا را از ۲۵٪ به ۳۰ تا ۳۵٪ افزایش داده است.
کمبود عرضه مواد، همراه با opacity منابع مادی و از دست دادن خواص مواد، باعث شده است که بسیاری از بنگاه ها به دنبال راه حل های جایگزین، مانند بازیافت شیمیایی یا مواد مبتنی بر زیستی، برای رسیدن به تعهدات توسعه پایدار خود باشند.
