دستگاه بازیافت پلاستیک HDPE

بازیافت پلاستیک یک صنعت جاافتاده است که در سطح جهان سالانه چندین میلیون تن مواد پلاستیکی استفاده شده را پردازش و به فروش می رساند. خدمات بازیابی مواد پلاستیکی به جای اینکه صرفاً بر اساس نیازهای زیست محیطی انجام شود، می تواند هم مقرون به صرفه و هم مولد باشد و در منابع برای طیف وسیعی از کاربردهای مختلف تولید صرفه جویی کند. زمینه بازیافت و احیاء همچنین شامل فرآیندهای صنعتی است که توسط آن مواد پلاستیکی به مونومرهای پایه خود جدا می شوند و برای پلیمریزاسیون بیشتر در سطوح ثانویه و سوم در دسترس قرار می گیرند.

در حالی که صنعت بازیافت پلاستیک در ابتدا بر بازیابی ضایعات تولیدی و محصولات جانبی باقی مانده از ساخت اولیه پلاستیک متمرکز بود، خدمات بازیافت امروزی قادر به بازیابی کالاهای ناهمگون پس از مصرف نیز هستند. روش‌های به کار گرفته شده توسط سیستم‌های بازیابی مواد بسته به نوع پلاستیک در حال پردازش متفاوت است، اما برخی از شیوه‌های ضروری مشترک در اکثر خدمات بازیافت وجود دارد. مراحلی مانند مرتب سازی، تمیز کردن، کاهش اندازه، جداسازی و گلوله سازی را می توان در اکثر عملیات بازیافت پلاستیک یافت. به همین ترتیب، ماشین آلات مورد استفاده برای دستیابی به این فرآیندها به طور کلی در دسته های انگشت شماری از تجهیزات قرار می گیرند.

فرآیند و تجهیزات مرتب سازی بازیافت پلاستیک
طبقه بندی و گروه بندی مواد پلاستیکی بر اساس نوع رزین اولین گام مهم در فرآیند بازیافت است زیرا آلودگی می تواند دسته ای از مواد را غیرقابل استفاده مجدد کند. اغلب رزین های بازیافتی، از جمله پلی اتیلن ترفتالات (PET)، پلی اتیلن با چگالی بالا (HDPE) و پلی وینیل کلراید (PVC) باید به دقت از یکدیگر جدا شوند تا امکان پردازش بیشتر فراهم شود. آلاینده های موجود در هر نوع پلاستیک نیز باید از رزین پایه حذف شوند تا از خلوص موجودی اطمینان حاصل شود.

ماشین‌های مرتب‌سازی باید به سرعت حجم زیادی از پلاستیک پس از مصرف را شناسایی و دسته‌بندی کنند، اغلب تحت ورودی مداوم. اگرچه درجات مختلفی از پیچیدگی و ظرفیت فنی وجود دارد، یک ماشین مرتب سازی پیشرفته می تواند به برخی یا همه ویژگی های زیر مجهز شود:

حسگرها:این دستگاه ها پلیمرهای خاص را در جریان مخلوطی از مواد پلاستیکی شناسایی می کنند. آنها می توانند به حسگر اشعه ایکس یا مادون قرمز مجهز شوند که علامت منحصر به فرد پلیمر را در طول طیف ثبت می کند. برخی از حسگرها همچنین از فناوری تشخیص رنگ استفاده می کنند که مواد را بر اساس رنگ و شفافیت مرتب می کند.
اجکتورها:واحدهای تخلیه هوای مکانیکی یا دقیق از نظر فیزیکی مواد پلاستیکی مختلف را بر اساس انواع رزین گروه بندی می کنند. بسته به ظرفیت آنها، اجکتورها اغلب می توانند نرخ های بسیار بالایی از ورودی را مدیریت کنند.
سیستم های محاسباتی:فناوری پردازش کامپیوتری الگوریتم هایی را فراهم می کند که برای شناسایی و مرتب سازی مواد مختلف استفاده می شوند. این سیستم ها پارامترهای کنترلی را برای عملیات سنسور و اجکتور فراهم می کنند.
رابط های کاربری:رابط اپراتور می تواند کنترل ماشین و ابزارهای تشخیصی را برای تکنسین ها فراهم کند. علاوه بر این، رابط‌ها همچنین می‌توانند توانایی‌های شبکه‌سازی را برای کمک به یکپارچه‌سازی یک ماشین مرتب‌سازی و ایجاد تنظیمات سریع در عملکردهای آن ارائه دهند.

سیستم های شستشوی پلاستیکی آلاینده هایی مانند کثیفی، برچسب ها و چسب ها را از پلاستیک های قابل بازیافت پاک می کنند.
ماشین‌های بازیافت پلاستیک نقش مهمی در تبدیل زباله‌های پلاستیکی به منابع ارزشمند دارند. یکی از اجزای کلیدی این ماشین ها سیستم شستشوی پلاستیک است. وظیفه اصلی آن حذف آلاینده های موجود در پلاستیک های قابل بازیافت است و از خروجی تمیز و با کیفیت اطمینان حاصل می کند.

این فرآیند با تغذیه مواد پلاستیکی خرد شده یا خرد شده در سیستم شستشو آغاز می شود. پس از داخل شدن، از آب و مواد شوینده برای تمیز کردن کامل پلاستیک ها استفاده می شود. تکان خوردن ناشی از پره های چرخان یا جت ها به جدا شدن ذرات کثیفی که ممکن است به سطح پلاستیک چسبیده اند کمک کند. مواد شیمیایی را می توان برای حل کردن چسب ها یا حذف برچسب های سرسخت اضافه کرد.

پس از آن، تکنیک‌های جداسازی مختلفی برای جداسازی پلاستیک تمیز شده از آب و سایر ناخالصی‌های باقی‌مانده استفاده می‌شود. این روش‌ها شامل نیروی گریز از مرکز، جداکننده‌های هیدروسیکلون یا مخازن ته‌نشینی ساده است که در آن آلاینده‌های سنگین‌تر به پایین فرو می‌روند در حالی که پلاستیک‌های سبک‌تر برای جمع‌آوری در بالا شناور می‌شوند.

اکسترودرها گرما و فشار را برای ذوب کردن پلاستیک های خرد شده یا گلوله شده برای پردازش بیشتر اعمال می کنند.
هنگامی که فرآیند تمیز کردن کامل شد، اکسترودرها به عنوان یکی دیگر از اجزای حیاتی ماشین‌های بازیافت پلاستیک وارد عمل می‌شوند. هدف از اکسترودر گرم کردن و ذوب کردن پلاستیک های خرد شده یا گلوله شده است تا بتوان آنها را به راحتی بیشتر پردازش کرد.

مواد پلاستیکی خرد شده به محفظه اکسترودر بازیافت پلاستیک وارد می شود که در آنجا با مکانیزم پیچ دوار مواجه می شود. همانطور که این پیچ در داخل یک بشکه گرم شده می چرخد، گرما و فشار را به طور همزمان اعمال می کند. ترکیبی از گرما ذرات پلاستیک را نرم و در نهایت ذوب می کند در حالی که فشار یکنواختی را در سراسر فرآیند بازیافت پلاستیک تضمین می کند.

همانطور که پلاستیک مذاب از قالب اکسترودر در انتهای خود خارج می شود، شکل ثابتی به خود می گیرد که توسط طراحی قالب تعیین می شود. این می تواند به شکل گلوله ها یا رشته های پیوسته به نام رشته ها باشد که برای بازیافت پلاستیک ضروری هستند. این خروجی ها به عنوان مواد خام برای فرآیندهای تولید بعدی در این زمینه عمل می کنند.

واحدهای جداسازی مانند صفحه‌نمایش یا طبقه‌بندی‌کننده هوا، انواع یا اندازه‌های مختلف پلاستیک را بر اساس ویژگی‌هایشان از هم جدا می‌کنند.
در حوزه بازیافت پلاستیک، واحدهای جداسازی نقش حیاتی در دسته‌بندی و جداسازی انواع یا اندازه‌های مختلف پلاستیک دارند. این اجزا تضمین می کنند که پلاستیک هایی با خواص مشابه برای پردازش کارآمد در کنار هم قرار می گیرند.

صفحه نمایش و طبقه بندی کننده هوا معمولا به عنوان واحد جداسازی استفاده می شود. صفحه‌هایی که اغلب از توری سیمی ساخته می‌شوند، دارای اندازه‌های سوراخ‌های مختلفی هستند که اجازه می‌دهند ذرات پلاستیکی خاص از آن عبور کنند و در عین حال بقیه را حفظ کنند. این فرآیند پلاستیک ها را بر اساس اندازه آنها جدا می کند و امکان پالایش بیشتر در پایین دست را فراهم می کند.

از سوی دیگر، طبقه‌بندی‌کننده‌های هوا از جریان هوا و نیروهای مکانیکی برای جداسازی پلاستیک‌ها بر اساس چگالی و شکل آن‌ها استفاده می‌کنند. با تنظیم سرعت و جهت جریان هوا، پلاستیک های سبک تر را می توان از پلاستیک های سنگین تر جدا کرد. این روش به ویژه در هنگام برخورد با جریان زباله های پلاستیکی مخلوط حاوی انواع مختلفی از پلیمرها مفید است.

با ترکیب این واحدهای جداسازی در ماشین‌های بازیافت پلاستیک، تولیدکنندگان می‌توانند فرآیند بازیافت را با دسته‌بندی موثر پلاستیک‌ها بر اساس خواص آن‌ها ساده‌تر کنند. این تضمین می کند که هر نوع تحت درمان مناسب قرار می گیرد و کارایی کلی عملیات بازیافت را به حداکثر می رساند.